Rozwiązanie dla klubów golfowych.

Nie — i to jest najważniejsza różnica wobec aplikacji ze sklepu. Bez App Store, bez konta, bez maila, bez hasła, bez stu kilkudziesięciu megabajtów na telefonie, na którym nie ma miejsca. Wystarczy kod QR na tee 1 albo link: mapa otwiera się w przeglądarce po dwóch sekundach. Gość, który przyjechał na jedną rundę, aplikacji by nie zainstalował — a tę otworzy, bo to nie jest instalacja.

Kto chce, dodaje ją do ekranu głównego jednym gestem i od tej pory wygląda i działa jak zwykła aplikacja, łącznie z trybem offline.

Tak, i to jest sedno różnicy. Adres jest Wasz — waszklub.golfactive.eu — a w górnym pasku stoi logo klubu, na miejscu naszego znaku, nie obok niego. Nazwa pola, kolor akcentu i materiały z kodem QR też są Wasze. Gość, który skanuje kod na recepcji, nie trafia na cudzą platformę, tylko na coś, co jest częścią pola, na które właśnie przyjechał.

Dwie rzeczy zostają nasze i mówimy o tym wprost. Paleta mapy — bo odpowiada za czytelność w pełnym słońcu, a kolory fairwaya, greenu i wody niosą znaczenie, które musi być takie samo na każdym polu. I podpis produktu w panelu informacji, tam gdzie stoją dokumenty i kontakt do wsparcia. Wszystko, co gość widzi w pierwszej sekundzie, jest Wasze.

Z planu pola, który klub już ma — najczęściej PDF albo grafika ze strony. Nakładamy go na współrzędne, wektoryzujemy pokrycie terenu i weryfikujemy kartą wyników. Podkładem jest OpenStreetMap. Nie potrzebujemy pomiarów geodezyjnych ani nalotu dronem.

Dokładność ma dwa składniki: dopasowanie mapy do terenu (na pierwszym wdrożeniu błąd średni wyniósł 1,2 m na 17 punktach kontrolnych) oraz dokładność GPS w telefonie, która na otwartym terenie zwykle mieści się w 3–5 m. Aplikacja pokazuje tę drugą wartość na ekranie, żeby gracz wiedział, czemu ufa.

Osobno sprawdzamy zgodność z kartą wyników klubu: długość gry policzona z geometrii różni się od karty średnio o 9 cm, a w najgorszym przypadku o niecałe pół metra — liczone dla każdej z 72 pozycji tee osobno. To znaczy, że model zgadza się z dokumentem, którym klub sam się posługuje — nie jest to natomiast pomiar w terenie ani weryfikacja dalmierzem.

Reguła 4.3a(1) dopuszcza w trakcie rundy urządzenia podające odległość i kierunek — i na tym polega cała aplikacja. Nie mierzy różnicy wzniesień ani wiatru, czyli tego, czego Reguły zabraniają.

Jeden wyjątek: aplikacja potrafi podpowiedzieć kij do zmierzonej odległości. To już jest interpretacja odległości, więc w rundzie zawodów gracz nie powinien z tej podpowiedzi korzystać — same liczby pozostają dozwolone. Niezależnie od tego komitet zawodów może Regułą Lokalną wyłączyć dalmierze w ogóle; wtedy nie gra się z żadnym i nasza aplikacja nie jest tu wyjątkiem.

Tak — do czterech graczy na jednej karcie. Każdy gracz ma własne imię, własny handicap i własne tee, więc wynik netto i punkty Stableforda liczą się dla każdego osobno. Przełączanie między graczami to jedno dotknięcie paska nad wpisem wyniku. Pozostali nie muszą nic instalować.

Geometria pola jest zapisywana w telefonie przy pierwszym otwarciu, a kafle podkładu są cache’owane w trakcie gry. Odbiornik GPS nie wymaga internetu, więc odległości liczą się dalej. Bez zasięgu tracicie tylko świeże kafle mapy w miejscach, w których nikt jeszcze nie był — aplikacja online przestaje w tym momencie działać w ogóle.

To samo chroni Was przed awarią po naszej stronie. Umowa o poziomie usług gwarantuje 99,5 % dostępności miesięcznie i rekompensatę, gdyby jej zabrakło, ale ważniejsza jest sama konstrukcja: awaria hostingu nie przerywa rundy nikomu, kto aplikację już otworzył. Dotyka wyłącznie osób, które akurat w tym czasie skanują kod po raz pierwszy.

Zwykle do dwóch tygodni od przysłania planu pola i karty wyników. Najwięcej czasu zajmuje weryfikacja: sprawdzamy każdy dołek pod kątem zgodności z kartą wyników i oznaczamy te, które wymagają decyzji klubu. Nie płacicie za ten czas — subskrypcja rusza dopiero wtedy, gdy aplikacja jest gotowa i działa pod adresem klubu.

Nie ma kont ani rejestracji. Pozycja GPS jest przetwarzana w telefonie i służy wyłącznie do policzenia odległości — nie trafia na serwer i nie jest zapisywana. Karta rundy, imiona graczy, historia ostatnich rund i dystanse kijów też zostają w pamięci telefonu: my ich nie widzimy, a wyczyszczenie danych przeglądarki je usuwa. Kartę wysyła się dopiero wtedy, gdy gracz sam ją wyeksportuje.

Dla klubu ma to konkretny skutek: skoro dane graczy nie trafiają na żaden serwer, nie zachodzi powierzenie przetwarzania w rozumieniu art. 28 RODO. Wdrożenie nie tworzy nowego rejestru czynności, umowy powierzenia w zakresie danych graczy ani wniosków o dostęp do danych, których nikt nie zebrał. Szczegóły: Polityka prywatności i Regulamin usług dla klubów.

Bez tego pole działa — działało też przed GPS-em w samochodach. Rzecz w tym, że darmowa aplikacja utrzymuje się z uwagi gracza, a uwagę sprzedaje temu, kto zapłaci: gość ogląda reklamy i listę innych pól w okolicy, stojąc na Waszym tee. Wasze pole jest tam rekordem w cudzej bazie — nie decydujecie, co widać obok niego, geometria pochodzi z satelity i zgłoszeń użytkowników, a błąd zgłoszony przez klub zwykle idzie w pustkę. Restauracji, driving range’u i domków nie ma tam w ogóle, więc nie zarabiają.

Uczciwiej jest policzyć, ile kosztuje brak: wolniejsze rundy przy pełnym grafiku, pytania do obsługi zamiast zamówienia na tarasie, gość z zagranicy, który porównuje Wasze pole z tym, gdzie miał mapę w telefonie. Żadna z tych rzeczy nie pojawi się w zestawieniu kosztów, a każda odejmuje coś od wrażenia, które klub buduje latami.